nl‎ > ‎gedichten‎ > ‎Jan Dijksterhuis‎ > ‎

Dierengedichten

Nauwkeurig


Nauwkeurig 
plant je een poot 
tussen de rotsen. 
Op een vierkante decimeter sta je, 
haar stroomt langs je schouders 
en met je streepjes-pupil 
schat je haarfijn in. 

Ineens zo waardig 
in je stenen rijk 

Dat ze jou voor duivel uitmaken!

 
Anne-lida


Ik heb je nooit zien lachen 
of een frons op je gelaat gezien. 
Soms heb je een stomp gezicht, 
maar dan verandert de uitdrukking sterk 
en zoekend spits tast het rond. 
Ik zou goed naar je willen luisteren, 
maar ben bang dat je mijn oor inkruipt 
en dan in mijn hersens 
en via de neus er weer uit. 

Wat zou je kunnen vertellen, 
wanneer de mol je in knopen legt? 
En de vogels je pikken, 
gele tuinduizendpoten je bijten, 
wegspringen, 
dan weer bijten 
tot je vol gif zit? 

En dan de haak 

De hele wereld wreekt zich op je, 
omdat jij uiteindelijk 
iedereen 
welkom heet. 


 
De haai


Over de droom 
waarin ik door een grote vis 
- misschien een dolfijn - 
wordt meegevoerd, 
en door het water schiet, 
waarbij ik me nog afvraag 
of er niet geademd moet worden 
zo nu en dan. 

En dat de vis een haai is 
er zijn er vele soorten van 
en slechts weinigen echt gevaarlijk, 
maar deze lijkt verkeerd 
met vele rijen tanden, 
die duikelend over elkaar 
als een schoolklas die vrijkomt. 

Maar toch, hij heeft mij meegenomen 
uit alle macht omhels ik hem 
iets breekt er in het grijze, 
donkere oog, 
alsof ik nu het haaielot begrijp 
met al dat dodelijke scheuren. 

Daarna verdwijnt de haai 
en onzichtbaar in het water 
de haaietranen.

 
Planaria


Planaria,
heel je platte lichaam
is zo gulzig,
dat je nog je keel naar buiten gooit
-want immers in je platte lijf 
geen plaats-
om daar buiten alles op te vreten
wat je maar kunt vinden.
Zelfs andere platwormen
zijn nog de klos.
Dat zet toch geen zoden aan de dijk! 
Twee keer plat
is nog steeds niets.

Zelfaanvaarding is 
niet het sterkste punt
van de platworm.


 

Veldleeuwerik


Veldleeuwerik

Kleine antenne,
wentelend in je eigen uitroeptekens,
onvindbaar in het blauw,
om dan ineens te verschijnen
uit je kleine wormgat,
om ons in te snelle taal verhaal te doen
van andere dimensies.

(zie Wikipedia) Een wormgat, ook bekend als een Einstein-Rosen brug, is een hypothetische mogelijkheid binnen de ruimte-tijd. In de normale ruimte kan men tussen twee punten niet sneller reizen dan het licht, maar volgens de theorie van een wormgat bestaat er een "korte weg" in het universum. Via deze korte weg is het dan mogelijk om sneller dan het licht van één punt in de ruimte naar een ander punt in de ruimte te reizen.


 

Mesthoorn


Mesthoorn

Trots staat de neushoorn
naast zijn monument,
de berg van mest,
zijn beeltenis in geur.

Zo’n peristaltiek artiest
vindt in de wijde omtrek
zijns gelijke niet.

Want al op grote afstand is
- door een parfum extra-ordinair -
de gehele concurrentie weggewist.

Comments